- اگر زنده ماندم می خواهم یک هفته به مرخصی بروم .
- یک هفته ؟! چه خبره ؟
- سه روز هم می روم مشهد ، دو روز هم پیش مادرم در شیراز می مانم ، دو روز هم راه رفت و برگشت .

***حمله تمام شده بود. آفتاب به زمین های آزاد شده می تابید . تعداد شهدا زیاد بود . شهدا را به شهرهایشان فرستاند .
 او را اشتباها به جای شیراز با شهدای مشهد روانه کردند . او را با شهدای مشهد در حرم طواف دادند .
سه روز طول کشید تا متوجه شدند او شهید شیراز است .

- برادر حواست کجاست ؟ توی حیات که خبری نیست دارم برای شما صحبت می کنم
- همین که خبری نیست حواسم را پرت کرده است . باید توی آن باغچه یک درخت گردو بکارم . هم سایه می اندازد ؛ هم سرسبزی دارد ؛ بابا رجب هم گردوهایش را می فروشد و دیگر برای خرج و مخارج مسجد چشمش به دست نمازگزاران نیست .
- ما الان برای چیز مهمتری دور هم جمع شده ایم ؛ اینجا که جهاد نیست ؛ مثلا فردا اعزام است ؛ آنوقت آقا به فکر گردو کاشتن است !
گردو را کاشت و اعزام شد . بابا رجب خیلی از این درخت مراقبت کرد . چند ماه پیش بعد از نماز جماعت گفت : از پول گردوها یک تخته فرش برای مسجد خریده اند .

***وقتی هم که پارسال جنازه حمید پیدا شد ؛ حرف بابا رجب را گوش کردند و جنازه او را پای درخت گردو ، توی حیاط مسجد دفن کردند .

پائیز امسال برگهای درخت به سرخی می زد .