شهيدان زنده

جمعي از فرماندهان سپاه به مقام شهادت نائل شدند

yad-shahidan — Sun, 18 Oct 2009 09:39:18 GMT

در جريان تدارك همايش وحدت شيعه و سني

جمعي از فرماندهان سپاه به مقام شهادت نائل شدند

خبرگزاري فارس: سردار شوشتري جانشين فرمانده زميني سپاه و برخي ديگر از فرماندهان سپاه در شهر سرباز استان سيستان و بلوچستان به مقام شهادت نائل شدند.

به گزارش خبرنگار خبرگزاري فارس از زاهدان، فرماندهان نيروي زميني سپاه در محدوده پيشين شهرستان سرباز ترور شدند.
سردار شوشتري كه با هدف شركت در جلسه سران طوايف و ريش‌سفيدان راهي منطقه پيشين در محدوده منطقه سرباز شده بود، توسط افراد ناشناس مورد حمله قرار گرفته و ترور شد.
گزارش خبرنگار دفاعي خبرگزاري فارس نيز حاكي است،‌ صبح امروز در اقدامي تروريستي جمعي از فرماندهان سپاه استان سيستان و بلوچستان به فيض شهادت نائل آمدند.
در اين اقدام تروريستي سردار نورعلي شوشتري جانشين فرمانده نيروي زميني سپاه پاسداران انقلاب اسلامي و فرمانده قرارگاه قدس،‌ سردار محمدزاده فرمانده سپاه استان سيستان و بلوچستان، فرمانده سپاه ايرانشهر و فرمانده سپاه سرباز و فرمانده تيپ اميرالمومنين (ع) به شهادت رسيدند.
اين اقدام تروريستي زماني به وقوع پيوست كه اين گروه از فرماندهان در تدارك برگزاري همايش وحدت ميان عشاير شيعي و سني كشور بودند.
روحشان شاد و یادشان پررهرو تر باد

اللهم ارزقنا توفیق الشهاده فی سبیلک

منبع:http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=8807260287

تسلیت باد شهادت رئیس مذهب حضرت امام صادق ( روحی و ارواح العالمین له الفداء ) والپیپر

yad-shahidan — Mon, 12 Oct 2009 20:11:18 GMT

به شما عزیزان ایام شهادت حضرت امام جعفر صادق رو تسلیت می گم

خدا کنه که ما هم بتونیم از شیعیان واقعی اون حضرت باشیم

و از سیلی زنندگان به آن حضرت نباشیم

آمین

دانلود والپیپر با کیفیت

2 تا والپیپر دفاع مقدس

yad-shahidan — Fri, 25 Sep 2009 14:02:18 GMT

اینم ۲ تا والپیپر که امیدوارم خوشتون بیاد

موفق باشید

دانلود تصویر با کیفیت والپیپر

نتیجه شمارش آرا ریاست جمهوری تا کنون

yad-shahidan — Sat, 13 Jun 2009 04:03:18 GMT

از ۴۵۷۱۳ صندوق آرا ۳۶۰۹۵صندوق شمارش گردیده که ۹۶۱۸صندوق باقی مانده است

که ۷۸٪ مجموع صندوقها شمرده گردیده است

نفر اول آقای محمود احمدی نژاد با ۱۸۷۸۷۷۶۶ رای ( ۸۸/۶۴ ٪)

نفر دوم آقای میر حسین موسوی با ۹۲۶۹۹۹۸ رای ( ۰۶/۳۲ ٪)

نفر سوم آقای محسن رضای میرقائد با ۵۹۴۸۹۴ رای ( ۵/۲ ٪)

نفر چهارم آقای مهدی کروبی با ۲۵۷۰۶۱ رای ( ۸۸/ ۰٪)

آمار نهایی تا ساعت ۱۰ بامداد اعلام می گردد

حضور مردم ۷۵ تا ۸۲ درصد تخمین زده می شود که در طی ۱۰ دوره بی سابقه می

باشد . با مجموع ۳۷ میلیون رای .

مبارک باد این حضور حد اکثری و پیروزی بزرگ به مردم سربلند ایران زمین

شوری با شعور برای مردم ایران اسلامی در دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری

yad-shahidan — Sat, 13 Jun 2009 00:41:50 GMT

سلام

همیشه همینطور بوده

و به امید خدا و به کوری دشمنان مملکت اسلامی ما

همینطوری هم می مونه

واقعا که شور بی نظیری دارند مردم عزیز ما

خبر جانگداز!!! رحلت آیت الله العظمی بهجت رضوان الله تعالی علیه

yad-shahidan — Sun, 17 May 2009 15:33:18 GMT

تسلیت باد رحلت بزرگ مرد علم و تقوا

سالک طریق حضرت حق

عالم با عمل

حضرت آیت الله العظمی بهجت رضوان الله تعالی علیه

امروز بعدالظهر در منزلشان در قم

ما را در ماتم خود نهادند و

پر به سوی جانان خویش گشودند

(((((((( مرو مرو مرو زهرا زهرا مرو مرو مرو زهرا زهرا ))))))))

yad-shahidan — Fri, 08 May 2009 07:21:18 GMT

تسلیت باد ایام شهادت بی بی دو عالم حضرت فاطمه زهرا ( سلام الله علیها )

پست بعدی پست اوله <<<<< یا زهرا (سلام الله علیک ) >>>>>

شهیدی شهید قبل از شهادت

yad-shahidan — Thu, 09 Apr 2009 04:18:34 GMT

سخنان رهبر معظم انقلاب در دیدار با خانواده ی شهید سید مرتضی آوینی در تاریخ 2/2/1372

بسم الله الرحمن الرحیم

خداوند ان شاالله این شهید را با پیغمبر محشور کند. من حقیقتا نمی دانم چطور می شود انسان احساساتش را در یک چنین مواقعی بیان و تعبیر کند؟ چون در دل انسان یک جور احساس نیست. در حادثه ی شهادتی مثل شهادت این شهید عزیز چندین احساس با هم هست. یکی احساس غم و تاسف است از نداشتن کسی مثل سید مرتضی آوینی. اما چندین احساس دیگرهم با این همراه است که تفکیک آنها از همدیگر و باز شناسی هریک و بیان کردن آنها کار بسیار مشکلی است.

گریه مهدی خندان ( قسمت شروع !؟)

yad-shahidan — Sun, 08 Mar 2009 18:18:24 GMT

پرده پنجم : حاج همت ، اجازه عملیات

قبل از حرکت از اردوگاه گفتند که حاج همت گفته است تو و مهدی خندان حق شرکت

در عملیات را ندارید . وقتی خبر را شنیدیم در به در دنبال حاج همت گشتیم . آخر سر

ماشینش را دیدیم که داشت از اردوگاه خارج می شد برود طرف قرارگاه . به هر

زحمتی بود نگهش داشتیم . حاج همت قبول نمی کرد جرّ و بحث بینمان بالا گرفت .

همت با شرکت من در عملیات موافقت کرد اما با مهدی خندان نه . یکهو خندان زد

زیر گریه . اشکها کار خودش را کرد . حاج همت رضایت داد ولی از او قول گرفت

که احتیاط کند و جز فرماندهی و هدایت نیروها کار دیگری نکند.

حاجی پور فرمانده تیپ عمّار شهید شده بود و فقط مانده بود مهدی

حاج همت از این می ترسید که مهدی هم از دست برود.

پرده ششم : سه روز دیگه ساعت یازده و ربع

چهار لول ضد هوایی ، یکبند آتش می ریخت روی سرمان ، ستون

گردان توی شیار دراز کشیده بود . مهدی تنها کسی بود که سرپا

ایستاده بود . مهدی یک لای چفیه اش را انداخت پشتش و چند قدمی

رفت جلو . ستون آرام پشت سر او خزید. تیر بارها امان همه مان را

بریده بودند . این ستون دیگر بلند شدنی نبود همه کپ کرده بودند .

طاقت نیاوردم مهدی که از کنارم رد شد ، دستش را گرفتم و گفتم

آقا مهدی بشین.

شناخت مرا گفتم : بشین و نگاه کن چرا وایستادی ؟

نشست و در تاریکی صدایش را شنیدم که گفت :

امشب چه خبره !حاجی .

و بعد رفت جلو و ستون را راه انداخت.

....این بار آتش دشمن چنان شدید شده بود که فرشی از

تیرهای سرخ ، موازی زمین حرکت می کرد...

مانده بودیم چه کنیم تا قله 500-400 متر بیشتر

راه نبود داشتم به اطراف نگاه می کردم که یک هو

دیدم مهدی بر بالای بلندی ایستاده ، فریادش بلند شد

از بچه های مقداد کسی اینجا هست ؟ اینجا گردان مقدادی داریم ؟

چرا این را پرسید ؟ ما همه مان از گردان مقداد بودیم . صدای

چند نفری ، تک و توک ، از توی ستون بلند شد ؛ ما گردان مقدادی هستیم .

صدای مهدی بلند شد منم مهدی خندان معاون تیپ شما . آنهایی که

می خواهند با مهدی خندان بیایند به پیش. دیگر هیچ نگفت رو برگرداند و رفت .

برخاستیم و به یک ستون راه افتادیم . هفت نفر بودیم دنبال او.

چیزی به قله نمانده بود که باز ایستاد.آتش دشمن یک دیوار جلوی

رویمان درست کرده بود مرد می خواست که رد شود ....

بهش رسیدم از فرط خستگی نشسته بود روی زمین تا مرا دید

گفت حاجی تو هم اینجایی .

گفتم : تو باشی و ما نباشیم چکار کنیم .

دراز کشید روی زمین . یک دقیقه نشد که دوباره برخاست گفت

تا امروز من جلوی دشمن سرخم نکرده بودم این هم که دراز

کشیدم چون تو گفته بودی ...

به نفر جلویی ام گفتم به مهدی بگو حالا برو ، برگشت گفت :

مهدی رفته ، رفتم روی خط الراس دیدم مهدی پشت سیم خاردارهاست

رفتیم طرفش اما این بار دو نفر بودیم بقیه یا شهید شده بودند یا مجروح.

مهدی دست انداخت توی سیم خاردارهای حلقوی

زور زد و سیم خاردار از هم باز شد . زیر نور منور با چشم خودم دیدم

که لبه های تیز سیم خاردار از یک طرف انگشتانش فرو رفته و از طرف

دیگر در آمده بود ، خون شرشر ریخت روی زمین .

شروع کرد به برداشتن مین ها ، آنها را برمی داشت و کنار می گذاشت

مین ها را که جمع کرد دوباره دستش را انداخت میان کلاف سیم خاردار و

کشید خواست رد شود که شانه اش گیر کرد به تیغ های پولادی .

سیم خاردار پوست و گوشتش را از هم درید

دست برد و نارنجکی درآورد که او را دیدند . چهار لول دشمن گرفت طرفش تیرها

به لبه ی شیار می خوردند و خاکها را می پاشیدند روی آسمان وقتی مهدی ایستاد ....

یک لحظه چشم از او گرفتم و دوباره که او را دیدم روی سیم خاردارها افتاده بود

دستهایش از هم باز شده بود ... آن دستهای باز و آن سیم خاردارها .... مهدی

از تنها کسی که مانده بود پرسیدم ساعت چنده ؟

گفت : یازده و ربع

و برگشتیم چیزی نمانده بود که مهدی بر بلندای قله 1904 بایستد .

پرده هفتم : چاقو ضامن دار این هوا

توی اردوگاه بودیم تویوتایی می آمد بچه های دیده بان سوارش بودند . تند جلو رفتم

ماشین ایستاد پرسیدم : چه خبر؟

گفتند : هنوز اون بالاس.

این کار هر روزم شده بود از آنان می پرسیدم و آنان می گفتند که مهدی هنوز روی

سیم خاردارهاست.

دوازده سال گذشت تا مهدی را آوردند. آن کسی که خبر را برایم آورد گفت مهدی را

از چاقو ضامن دار تو جیبش شناختند . یه چاقو تو جیبش بود این هوا.

منبع جغرافیای بی رنگی از منتشرات سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران ص 24

گریه مهدی خندان ( قسمت دوم )

yad-shahidan — Mon, 02 Mar 2009 19:00:18 GMT

پرده سوم : مهدی خندان ...ها ها ها!؟

توی اردوگاه همه دور هم نشسته بودیم و گل می گفتیم و گل می شنیدیم .

یک یاز بسیجی ها وارد جمع ما شد و از مهدی خواست تا روی پیراهنش

با خط خوش و درشت چیزی بنویسد . می گفت : هر چی شما دوست دارید

بنویسید و مهدی با خنده گفت : بله حتماً!

فهمیدم که شوخ طبعی اش گل کرده . مهدی بسیجی را جلوی رویش نشاند

و با ماژیک روی پیراهنش نوشت :

مهدی خندان...ها ها ها .

گفت : نوشتم ، پاشو برو.

آن بسیجی هر چه خواست بداند که روی پیراهنش چه نوشته ، مهدی جوابی نداد.

گفت : برو نشون بچه ها بده تا از این خط خوش من سرمشق بگیرند !

او رفت و چند دقیقه بعد دوان دوان برگشت. مانده بود شکایت کند یا بخندد.

پرده چهارم : سیگار ، پتو ، بید

محتشم ، فرمانده گردان ، با مهدی بگو مگویشان شد. دعوا سر سوخته های

سیگار بود. کف چادر را با پتو فرش کرده بودند . مهدی هر جا می نشست

سیگار که می کشید همان جا پتو را کنار می زد و سیگار را خاموش می کرد .

محتشم که جوش آورده بود می گفت : آخه این چه کاریه که می کنی ده بار گفتم

بازم می گم درست نیست درست نیست.

مهدی خندید و گفت : اگه نمی دونی بدون که من دارم بیت المال را حفظ می کنم .

می خوام پتوهای لشکر بید نزنه . باید ممنون من و سیگارهام باشید!